اهدای بازیافتنی‌ها به نیازمندان آبرومند

گام اول فرهنگ‌سازی برای تفکیک بازیافتنی‌ها از زباله‌ها در مبدأ، تفکیک و تمایز واژه‌ی زباله از بازیافتنی، و پرهیز از اصطلاح زباله‌های بازیافتی است؛ زیرا اولاً بازیافتنی‌ها زباله نیستند، بلکه ثروتند، ثانیاً بیان این مفهوم در قالب صفت لیاقت (بازیافتنی) آن را شایستنی‌تر‌، و بار فرهنگی‌اش را وزین‌تر می‌کند.

البته علت اصلی بی‌اعتنایی مردم، نه غفلت از بار معنایی واژگان مرتبط است و نه غافل‌بودن از اهمیت موضوع جداسازی. بسیارند کسانی که ضرورت آن را می‌دانند ولی برای تفکیک بازیافتنی‌ها از زباله‌ها انگیزه ندارند. علت اصلی بی‌اعتنایی و بی‌انگیزگی‌‌شان این است که در این موضوع، نه برای خود نفع مادی متصورند، نه خیر معنوی؛ زیرا قیمت بازیافتنی‌ها در مبدأ، آنچنان مبلغی نیست که کسی برای فروش آن‌ انگیزه‌ داشته باشد و حتی برای خانوارهای فقیر هم چشمگیر نیست. ارزش معنوی‌اش هم به‌جز نان خشک، در دیگر بازیافتنی‌ها محرک نبوده است.

برای معنویت بخشیدن به جداسازی مبدئیِ بازیافتنی‌های خشک از سایر پسماندها، می‌توان از نیازمندان آبرومند کمک گرفت تا هم بازیافتنی‌ها مشکلات مالی گرفتاران آبرومند و تلاشگر را برطرف کند، و هم مردم نوع‌دوست برای تفکیک در مبدأ باانگیزه شوند، و به جای آنکه فعالیت معتادان و ولگردهای زباله‌گرد را انگیزه‌کاه خود بدانند، شعار «گوهرهای آلوده برای نیازمندان پاک» را انگیزاننده‌ شمارند.

درصورتی‌که نهاد رسمی محبوبی مثل سازمان بهزیستی، در شهرستانی که مشکل دفع زباله‌ها برای مردمش مشهود است، گرفتارترین و پاک‌ترین افراد تحت حمایت خود را ساماندهی و با کارت شناسایی مخصوص این طرح به مردم هر محله معرفی کند و از آنان بخواهد با اهدای بازیافتنی‌ها به بازیافتگر محله‌شان، مشکلات مالی‌اش را حل کنند، بسیاری از مردم برای ثواب و مسائل نوع‌دوستانه، بازیافتنی‌ها را در مبدأ از زباله‌ها جدا و به بازیافتگر محله‌شان اهدا خواهند کرد. به بیانی دیگر، انگیزه‌ی معنوی کمک به تلاشگرانی که هم پاک پاکند، هم گرفتار گرفتار، موجب خواهد شد که اغلب مردم اهداگرانه مشارکت کنند.

پاک‌ترین‌ افراد: کسانی که هیچ سوء‌پیشینه‌ای ندارند و معتاد و حتی سیگاری هم نیستند و شریف و خوشنام، اما فقیرند.

گرفتارترین افراد: مستأجرانی که در خانواده مشکلاتی مثل فرزند معلول یا بیمار پرهزینه و… دارند.

حسن این راهکار در این است که اولاً احتیاج به بودجه و تصویب قانون ندارد، ثانیاً به‌صورت آزمایشی اجراشدنی است و می‌توان آن را ابتدا در یکی از شهرستان‌ها به‌صورت آزمایشی اجرا، و پس از رفع نقایص و تکمیل نواقص، سراسری کرد.

امید است تحقق این راهکار بتواند مؤید این ادعا باشد که اقتصاد و محیط زیست نه‌تنها هیچ ناسازگاری و اصطکاکی با هم ندارند، بلکه همراستا و همپوشا هستند.

تاریخ انتشار : ۱۲ اسفند ۱۳۹۴ // Print This Post



دیدگاه ها :